و نيكوترين نام‌ها [ به لحاظ معانى ] ويژهء خداست . سپس از اين مقام ترقى نموده و در سجده كه مقام فنا است مشاهده مىكند كه ذوات اشيا همه فانى و هالك‌اند و حقيقت ذاتشان بجز فقر و تدلى و نفس ربط چيز ديگرى نيست و حقيقت اين است كه : [ كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ ] « 1 » . هر چيزى مگر ذات او هلاك شدنى است . عرضه كردم دو جهان بر دل كار افتاده * بجز از عشق تو باقى همه فانى دانست « 2 » و اگر در تسبيح و تنزيه حق‌تعالى ، در اين حال اسم مبارك رب را كه از امهات اسما است به ياى متكلم اضافه مىكند ، از راه مراعات ادب حضور و محضر است و تأديبى است كه رب العالمين فرموده ، چنانچه نبىّ اسلام صلى الله عليه و آله فرمود : أدَّبَنى رَبّى وَأحْسَنَ تَاْديبى « 3 » . پروردگارم مرا به ادب آراست و نيكو آراست . و عابد متأله و متأدب به ادب الهى را نرسد كه تجرى نموده و بر خلاف دستور : [ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ] « 4 » . نام پروردگار برتر و بلند مرتبه‌ات را [ از هرچه رنگ شرك خفى و جلى دارد ] منزّه و پاك بدار .

--> ( 1 ) - قصص ( 28 ) : 88 . ( 2 ) - حافظ . ( 3 ) - بحار الأنوار : 68 / 382 ، باب 92 ، حديث 17 . ( 4 ) - اعلى ( 87 ) : 1 .